Verslag SGO/SVDB B1 – HS88 B2.
Drie wedstrijden ongeslagen. En dan afgelopen zaterdag aantreden tegen de hekkensluiter in de competitie, HS88, uit Hoogezand. Zou moeten kunnen zou je denken. Onze B1 onderschat zijn tegenstanders gelukkig nooit. En terecht zo bleek. Daar waar deze ploeg de eerste wedstrijden allemaal met grote cijfers had verloren bleken er nu toch betere spelers te zijn opgestaan. Of waren ze geleend van hun B1? Wij weten het in ieder geval niet zeker, maar het spel was er wel naar. Het tempo lag gelijk vanaf het begin hoog bij Hoogezand wat wij niet bij konden benen. Het was aan onze voortreffelijke achterhoede te danken dat we in de eerste helft geen tegendoelpunten voor de kiezen kregen. Rustig en beheerst schoten wij voor rust toch 3 keer in het doel van onze tegenstander. De emoties langs en op de lijn tussen hun grensrechter en het Grolloër publiek liepen al hoog op. Ook de spelers van HS88 lieten zich in het veld behoorlijk gelden. Waar ging het over; precies, over de beslissingen of er spelers van onze B1 wel of niet buitenspel stonden. We zien het zo langzamerhand bij elke wedstrijd gebeuren dat grensrechters van onze tegenstanders bij uitbraken van ons de vlag al omhoog steken wanneer de pass nog gegeven moeten worden. Je reine spelbederf. Onze B1 spelers kunnen we ook deze keer weer een compliment maken dat zij zich niet hebben laten meeslepen door onsportief gedrag en het vele schelden door de tegenstanders. Ruststand 3-0.
In de rust nogmaals benadrukt zo door te spelen en vooral niets aantrekken van de tegenstanders. Onze scheidsrechter had dit duel goed in de hand. Wat er in de rust is besproken in de kleedkamer van Hoogezand kunnen we alleen maar raden. Wij weten het niet. Het resultaat in de tweede helft was er wel naar dat wij binnen 15 minuten gelijk stonden met 3-3. Weg riante voorsprong. Onze B1 was de weg volledig kwijt. Na twee wat vroeger dan geplande strategische wissels kregen wij toch de grip weer terug. Het scoren wilde via de veel daarop volgende aanvallen toch maar niet lukken. Onze spitsen kregen de voet maar niet goed onder en achter de bal. Als het dan voor de goal niet lukt, moet onze laatste man gedacht hebben, dan maar van halverwege het veld een poeier richting de goal van de tegenstander. Laat deze nu precies in de kruising landen, de keeper van HS88 volledig kansloos achterlatend staand nog op de lijn. Deze knal deed ons terugdenken aan die formidabele goal van Arie Haan in het Nederlands elftal van lang geleden. Onze Arie is Nick Lensing, jongen wat een poeier en wat een fraai doelpunt op een moment waarop ieder zat te wachten. We stonden weer voor. En nu de rust bewaren en de voorsprong niet meer uit handen geven. Missie voltooid, bij het fluitsignaal voor einde wedstrijd hebben we toch weer winst geboekt. Veel zal er nog over worden nagepraat. Zelfs na de wedstrijd konden de heren van Hoogezand hun emoties niet de baas vanwaar wij besloten de kleedkamerdeur iets langer dicht te houden om de confrontaties tussen beide ploegen zo veel mogelijk te vermijden.  Eindstand 4-3. Nog steeds ongeslagen. Mede dankzij de bij deze gelegenheid ingevallen leider Henk Tiems en dito grensrechters Fred Jansen en Fokko Hoeksema. Mannen heel erg bedankt.
                                                                  Geert